Temos que vivir, non nos queda outra. Ou si, pero ese xa é outro tema... E enchémonos de crenzas,e autoconvencémonos, e reafirmámonos na nosa marabilla, e buscamos principios que nos sosteñan, e pechamos os ollos, e abrimos a boca. E cando a soidade, a morte, a penuria, a vellez, ou a fame, estoupan na nosa vista, aínda temos algo máis que dicir; algo así como “non nos podemos queixar, tal e como están os tempos, non nos podemos queixar.” Dirección escénica, dramaturxia e actriz : AveLina Pérez Dirección actoral e Iluminación: Daniel Casquero Composición musical: Ramón Raíndo Fotografía : Mar Castro
2011 A QUE NON PODES DICIR COCACOLA? Peza en constante transformación 
ÁS OITO DA TARDE, CANDO MORREN AS NAIS Premio Álvaro Cunqueiro 2018 O DÍA NO QUE BICAR A TERRA Premio Abrente 2018 OS CANS NON COMPRENDEN A KANDINSKY, 2017 Publicado na ERREGUETÉ (Revista Galega de Teatro) nº91 OS ARROACES SON ANIMAIS SUCIOS E DESESPERADOS, 2017 Peza de dramaturxia breve, gañadora do I torneo de dramaturxia de Galicia.2017 Publicada en Madrygal Revista de Estudios Gallegos, nº20 PUNTO DE VISTA Peza para Radioteatro, finalista no X Premio Diario Cultural. Editado pola Consellería de Cultura. 2017 NON TEÑO ESPELLO NO BAÑO ALIANZAS pezas para Radioteatro, premio da audiencia no Premio Diario Cultural. Editado pola Consellería de Cultura. 2015 e 2017 EL ARTE DE VIVIR OBJETIVO PITBULL Pezas para Radioteatro, primeiro premio en español do Certame Carlos Pérez Uralde . Vitoria. 2015 e 2017 EU CONTROLO Peza para Radioteatro, premio A Pegada do Eco.  2016 SILENCIO Peza de dramaturxia breve, primeiro premio A Pipa de Becerrea. Publicada na Revista Galega de Teatro nº85
HONEY ROSE
Dirección e dramatrurxia. 2017
2007-2018
LA VIE EN ROSE
Dirección. Texto de Afonso Becerra. 2015
CAMPO DE COVARDES
Dirección. Texto de Vanesa Sotelo. 2015
GAÑAREMOS O PAN COA SUDOR DA TÚA FRONTE
Dirección, dramatrurxia e actriz. 2014
RECONVERTINDO ESPAZOS
Co-creadora e actriz. 2013
VAGUEDÁS
Dirección e dramaturxia. 2007
Diplomada en Educación social, formada en interpretación na Escola Santart e titulada en dirección de escena e dramaturxia na ESAD de Galicia. Despois de dedicarse profesionalmente, durante anos, á educación social en contextos de exclusión,  abandona radicalmente a súa profesión e centra o seu foco nas artes escénicas. ​Os cans non comprenden a Kandinsky é a peza que abre o  seu novo proxecto artístico no que diversifica as propias producións, a escrita teatral e a impartición de obradoiros.
CREADORA ESCÉNICA
Acada varios premios en dramaturxia. Procurando a máxima liberdade nas creacións, fuxindo das etiquetas e da necesidade de paradigma definido, interesada pola palabra, cunha concepción teatral moi ligada ao terreal, ao social, na busca de converter o cotiá en extracotiá, e sempre transitando por un humor acedo e duro, concibe a escena como un lugar de encontro, un lugar no que a dignidade exista inda que estea camuflada, agochada, distorsionada, pero sempre presente.
hoxe decido ser actriz. onte decidira ser pirata, antonte cantante de blues.
2017 OS CANS NON COMPRENDEN A KANDINSKY Unha viaxe mental, e minimamente física, na procura do esquecemento
é un berro sucio. Un paseo pola banalidade. Unha viaxe pola non/poesía. Pola non/teatralidade. Pola non/beleza. E a acción desganada e ridícula. A inacción desganada e ridícula como alternativa. A busca dos lugares elevados desde a merda. É fealdade. Escuridade Dirección e dramaturxia: AveLina Pérez Con: AveLina Pérez, a actriz, Daniel Casquero, o espectador. ​Espazo sonoro construído por Daniel casquero sobre as Esculturas Sonoras de Alberte Pagán. ​Iluminación. Beatriz de Vega
hoxe decido ser actriz, só porque as ondas me marean e desentoo ao cantar.
actriz para esquecer, pirata para esquecer, cantante de blues para emborracharme nas barras dos bares e esquecer.
avelinaperezteatro@gmail.com
637 756 146
DOSSIER
DOSSIER
PRENSA
PRENSA
Premio Coiro de Pita Sala Ingrávida
Fotografía: Manuel Forcadela
 O punto de partida desta creación ten lugar hoxe,  agora, cando os referentes se esnaquizan contra o chan, nun golpe seco,  e os varredores de lixo recollen  o lixo nas bolsas para o lixo. Cando o príncipe de Dinamarca xa non nos salva …" Dirección, dramaturxia e actriz : AveLina Pérez Iluminación: Daniel Casquero Dirección musical e piano en directo: Velpister
2018 DEIXA DE TOCALA, SAM Peza en proceso (estrea decembro 2018)
VÍDEO
VÍDEO
VÍDEO
TEXTO
Fotografía: Manuel Forcadela
CREADORA ESCÉNICA
DIRECTORA·DRAMATURGA·ACTRIZ
hoxe decido ser actriz. onte decidira ser pirata, antonte cantante de blues.
hoxe decido ser actriz, só porque as ondas me marean e desentoo ao cantar.
actriz para esquecer, pirata para esquecer, cantante de blues para emborracharme nas barras dos bares e esquecer.
 Temos que vivir, non nos queda outra. Ou si, pero ese xa é outro tema... E enchémonos de crenzas,e autoconvencémonos, e reafirmámonos na nosa marabilla, e buscamos principios que nos sosteñan, e pechamos os ollos, e abrimos a boca. E cando a soidade, a morte, a penuria, a vellez, ou a fame, estoupan na nosa vista, aínda temos algo máis que dicir; algo así como “non nos podemos queixar, tal e como están os tempos, non nos podemos queixar.” Dirección escénica, dramaturxia e actriz : AveLina Pérez Dirección actoral e Iluminación: Daniel Casquero Composición musical: Ramón Raíndo Fotografía : Mar Castro
2011 A QUE NON PODES DICIR COCACOLA? Peza en constante transformación 
HONEY ROSE
Dirección e dramatrurxia. 2017
2007-2017
LA VIE EN ROSE
Dirección. Texto de Afonso Becerra. 2015
CAMPO DE COVARDES
Dirección. Texto de Vanesa Sotelo. 2015
GAÑAREMOS O PAN COA SUDOR DA TÚA FRONTE
Dirección, dramatrurxia e actriz. 2014
RECONVERTINDO ESPAZOS
Co-creadora e actriz. 2013
VAGUEDÁS
Dirección e dramaturxia. 2007
OBRAS
2017 OS CANS NON COMPRENDEN A KANDINSKY Unha viaxe mental, e minimamente física, na procura do esquecemento
é un berro sucio. Un paseo pola banalidade. Unha viaxe pola non/poesía. Pola non/teatralidade. Pola non/beleza. E a acción desganada e ridícula. A inacción desganada e ridícula como alternativa. A busca dos lugares elevados desde a merda. É fealdade. Escuridade Dirección e dramaturxia: AveLina Pérez Con: AveLina Pérez, a actriz, Daniel Casquero, o espectador. ​Espazo sonoro construído por Daniel casquero sobre as Esculturas Sonoras de Alberte Pagán. ​Iluminación. Beatriz de Vega
ÁS OITO DA TARDE, CANDO MORREN AS NAIS Premio Álvaro Cunqueiro 2018 O DÍA NO QUE BICAR A TERRA Premio Abrente 2018 OS CANS NON COMPRENDEN A KANDINSKY, 2017 Publicado na ERREGUETÉ (Revista Galega de Teatro) nº91 OS ARROACES SON ANIMAIS SUCIOS E DESESPERADOS, 2017 Peza de dramaturxia breve, gañadora do I torneo de dramaturxia de Galicia.2017 Publicada en Madrygal Revista de Estudios Gallegos, nº20 PUNTO DE VISTA Peza para Radioteatro, finalista no X Premio Diario Cultural. Editado pola Consellería de Cultura. 2017 NON TEÑO ESPELLO NO BAÑO ALIANZAS pezas para Radioteatro, premio da audiencia no Premio Diario Cultural. Editado pola Consellería de Cultura. 2015 e 2017 EL ARTE DE VIVIR OBJETIVO PITBULL Pezas para Radioteatro, primeiro premio en español do Certame Carlos Pérez Uralde . Vitoria. 2015 e 2017 EU CONTROLO Peza para Radioteatro, premio A Pegada do Eco.  2016 SILENCIO Peza de dramaturxia breve, primeiro premio A Pipa de Becerrea. Publicada na Revista Galega de Teatro nº85
DRAMA TURXIA ESCRITA 
SOBRE MIN
DIRECTORA·DRAMATURGA·ACTRIZ
avelinaperezteatro@gmail.com
637 756 146
Diplomada en Educación social, formada en interpretación na Escola Santart e titulada en dirección de escena e dramaturxia na ESAD de Galicia. Despois de dedicarse profesionalmente, durante anos, á educación social en contextos de exclusión,  abandona radicalmente a súa profesión e centra o seu foco nas artes escénicas. ​Os cans non comprenden a Kandinsky é a peza que abre o  seu novo proxecto artístico no que diversifica as propias producións, a escrita teatral e a impartición de obradoiros. Acada varios premios en dramaturxia. Procurando a máxima liberdade nas creacións, fuxindo das etiquetas e da necesidade de paradigma definido, interesada pola palabra, cunha concepción teatral moi ligada ao terreal, ao social, na busca de converter o cotiá en extracotiá, e sempre transitando por un humor acedo e duro, concibe a escena como un lugar de encontro, un lugar no que a dignidade exista inda que estea camuflada, agochada, distorsionada, pero sempre presente.
Fotografía: Manuel Forcadela
 O punto de partida desta creación ten lugar hoxe,  agora, cando os referentes se esnaquizan contra o chan, nun golpe seco,  e os varredores de lixo recollen  o lixo nas bolsas para o lixo. Cando o príncipe de Dinamarca xa non nos salva …" Dirección, dramaturxia e actriz : AveLina Pérez Iluminación: Daniel Casquero Dirección musical e piano en directo: Velpister
2018 DEIXA DE TOCALA, SAM Peza en proceso (estrea decembro 2018)
VÍDEO
TEXTO
Premio Coiro de Pita Sala Ingrávida
DOSSIER
PRENSA
VÍDEO
DOSSIER
PRENSA
VÍDEO
O DÍA NO QUE BICAR A TERRA
Premio Abrente 2018